Scheidsrechteren: in de winter

Scheidsrechters moeten niet alleen de wedstrijd in goede banen leiden, ze moeten ook bestand zijn tegen elke vorm van slecht weer.

Vorige week in Gistel: storm, regen, hagel, sneeuw, gevoelstemperaturen tot ver onder nul.
De spelers van Gistel en Veurne wilden met de rust zo snel mogelijk naar binnen. Ikzelf kon in de rust genieten van een warme koffie. Ook al voelde ik mijn handen niet meer. Na de rust kan het alleen maar beter zou je denken…

In de tweede helft werd het alleen maar erger. Donkere wolken overschaduwden het speelveld. Helemaal bevroren tekende ik na de wedstrijd het scheidsrechtersblad af. Het werd 0-6 voor Veurne.

De week nadien moest ik een stuk verder. Naar Dudzele, nabij Brugge. Veel moest er over deze wedstrijd niet verteld worden. Het werd 0-12 voor Westkapelle. Het was opnieuw zeer koud, maar het feit dat er geen wind was, zorgde er toch voor dat het een aangename match werd. (toch voor Westkapelle!!)

Volgende week naar Daring Brugge!

Scheidsrechteren: Koekelare

Ik stond deze morgen vroeger op dan normaal. Ik kreeg gisterenavond nog telefoon van Hogerop Oostende, of ik een wedstrijd kon fluiten van de Duiveltjes (HO Oostende – Bredene). Geen probleem, dus ik zei “ok”.
Het was een schitterend voetbalweertje vanmorgen. Na de wedstrijd van de Duiveltjes was ik niet erg vermoeid, dus kon ik mij optimaal voorbereiden op de Knapenwedstrijd tussen Koekelare en Aartrijke.

Koekelare stond de eerste in de stand, Aartrijke stond de voorlaatste. Ik verwachtte eerlijk gezegd niet te veel problemen.
Het weer was intussen volledig omgeslaan die middag. Het werd koud, en er woedde een hevig windje. Goed ingepakt verscheen ik in mijn zwarte uitrusting op het veld.

Mijn voorspelling dat het geen moeilijke wedstrijd zou worden, klopte volledig. Na 5 minuten stond het echter 3-0 in het voordeel van Koekelare. Wedstrijd gespeeld denk je dan, maar enkele minuten later stond het 3-1. Een schitterend schot in de winkelhaak van de spits van Aartrijke.
Dit was dan ook de ruststand.

Na de rust ging het even gelijk op, maar al snel werd duidelijk dat Koekelare toch te sterk was voor Aartrijke.
Het werd 6-1.

Volgende week naar Jongmale, Brugge!

Scheidsrechteren: De Haan (bis)

Vorige maand moest ik twee wedstrijden leiden in De Haan. Eerst de miniemen, daarna de Knapen. De knapen wonnen 6-0 toen, van Jabbeke. Gisteren trok ik opnieuw naar De Haan om de wedstrijd van de Knapen te leiden.
De Haan – Eendracht Brugge was de affiche.
Het laatste fluitsignaal was een verlossing voor iedereen, vooral de voor de spelers van De Haan maar ook voor mij. Het werd een droge 1-10 in het voordeel van E. Brugge.

In het begin waren er enkele scherpe counters, goed voor de fysiek dus. Na 10 minuten was de wedstrijd gespeeld. Nog een uur spelen… . Toch gebeurde er nog iets spannends: een gele kaart voor een speler die dacht dat hij alles kon zeggen tegen de scheidsrechter.

Volgende week moet ik naar Dosko Sint-Kruis in Brugge, tegen Steenbrugge. Jawel een Brugse derby, en dat in het zelfde weekend dat Club tegen Cercle speelt. Vuurwerk verzekerd!

Dat mag wel, na zo’n saaie match dit weekend.

Scheidsrechteren: De Haan

Vandaag moest ik scheidsrechteren in De Haan. Eerst de miniemen, daarna de knapen.
In een volledig nieuwe uitrusting van Erima, in het knalgeel, trok ik het veld op en begon aan de match van de miniemen. De Haan – Varsenare. Een zeer sportieve wedstrijd waarin de hevige wind de spelers parten speelde. Vooral de spelertjes van Varsenare. Het werd 7-0 in het voordeel van De Haan.

Na de wedstrijd had ik een kwartiertje pauze om het wedstrijdblad te controleren en de schoencontrole te doen van de knapenwedstrijd: De Haan – Jabbeke. Nog steeds die hevige wind! Opnieuw was De Haan sterker. Het werd 6-0. Ondanks twee gele kaarten voor Jabbeke, was het een zeer sportieve wedstrijd.

Twee wedstrijden fluiten na elkaar is toch wat veel. Je hebt ook weinig tijd om je voor te bereiden op de volgende wedstrijd. Natuurlijk is de vergoeding om te fluiten dubbel zo groot.

Queen Elisabeth school

Gisteren om 19u werd op het Mispelplein de aftrap gegeven voor een wel zeer bijzondere match voor onze ploeg. Hogerop Oostende speelde tegen Queen Elisabeth school, een Engelse schoolploeg. We kregen al schrik toen we ze zagen aankomen. Grote, gespierde jongens die volgens ons wel tegen een bal konden schieten. Ze kwamen toe met een grote bus, warmden zeer professioneel op en begonnen zeer scherp aan de partij. Waarschijnlijk iets te scherp, want na een razendsnelle counter scoorden we de 1-0. We kregen meer en meer vertrouwen. Toch steeg de druk van de bezoekers. De tweede opeenvolgende hoekschop was de goeie. 1-1. We kenden een moeilijke periode. Toch scoorden we de 2-1 en wat later de 3-1 ruststand. Toch wel onverwacht!

Na de rust ging het wat moeilijker voor ons. Fysiek waren ze iets sterker waardoor ze de tweede helft domineerden. Het werd 3-3. We scoorden bijna een vrijetrap, die op de lat belande. Queen Elisabeth school was wat onzuiver in de afwerking.

3-3 was dan ook de eindstand van een zeer sportieve wedstrijd.
We zijn weer een internationale ervaring rijker!

Trainen tijdens invasie

Oostende is sinds eergisteren bezet door het Belgische leger. Welliswaar voor een legeroefening. Ze beschouwen Oostende als een fictief Afrikaans dorp en moeten de luchthaven bezetten. Ze vielen aan overzee en in de lucht. Ze trokken door de duinen, maar ook door mijn buurt. Er was een gijzeling aan de gang!

Het dagelijkse leven gaat echter verder, dus ging ik gisterenavond trainen met de vriendenkring van de Oostendse scheidsrechters op het strand. We waren enkele minuten bezig toen vier nederlandse tanks ons voorbij reden. Ze reden op het harde zand, over de golfbreker, om daarnaa weer terug te keren en over het zachte zand op de dijk en op de gewone baan weer verder te rijden!!

De scheidsrechters van Oostende trokken er zich niets van aan en trainden keihard door!

(klik op de afbeelding om naar het fotoalbum te gaan.)

Verslag fietstocht

Het verslag van de fietstocht van Björn en ik naar Versailles staat eindelijk gepubliceerd. Het was al een tijdje klaar. Maar de laatste afwerking, zoals de foto’s en de wegbeschrijving moesten er nog aan toegevoegd worden. Ook de gegevens van dag tot dag staan erop.

Ga gewoon naar de pagina “Versailles 2007″ en lees wat we meegemaakt hebben!